Kefas prezentuje - Stary Rock, Progrock,Jazzrock...

[wiki]

Kolejny zespół który powszechnie nie jest znany, może za sprawą tego jak kilka innych płyt innych zespołów brytyjskich wydany został tylko w Niemczech. Diabolus czerpali wzorce z Jethro Tull ale i z Colosseum czyli mamy na płycie jak nazwa zespołu z 1971 roku Jazz-folk okraszony ciężkim gitarowym brzmieniem ale przede wszystkim nie kopiując z wymienionych zespołów a czerpiąc inspiracje stworzyli własne brzmienie. Słucha się tej płyty na jednym wdechu, wszystko się tu zgadza i brzmi rewelacyjnie. Polecam

Dziś wolne, działka,trawa już skoszona, prysznic ogrodowy wzięty, obiad zjedzony, teraz piwko...

No to posłuchajmy Diabolus...🙂

[wiki]

Z Dust znalazłem tylko to.
Się przesłuchuje...🙂

[wiki]

Bardzo dobre granie, zarówno Diabolus i Dust.

Teraz nowy zespół, dla mnie, zresztą witym wątku to prawie wszystkie nowe...🙂

Tidal podpowiedział.

Leaf Hound
Growers of Mushroom
1971

Się słucha...🙂

[wiki]

Leaf Hound
Growers of Mushroom
1971

I coś o nich:
Leaf Hound to angielski zespół hardrockowy, który powstał w 1970 roku z heavy blues rockowego zespołu Black Cat Bones. Ich debiutancki album z 1971 roku Growers of Mushroom jest cytowany jako mieszanka heavy metalu, hard rocka, psychodelicznego rocka i stoner rocka i wywarł wpływ na te gatunki. Często wymienia się ich jako pionierów heavy metalu,[1]hard rock, psychodeliczny rock i stoner rock. Rozpadli się niedługo po nagraniu płyty. Wokalista Peter French zreformował zespół z nowym składem w 2004 roku, a w 2007 roku wydali album studyjny, a w 2014 album koncertowy.

[sheykk]

Black Cat Bones mam taką płytę. Mnie  nudzi już takie granie trochę monotonne. Płyta zaliczana do skarbów Brytyjskiego Rocka (przynajmniej przez Japończyków).

[wiki]

Wiking na kolanach...

A ja właśnie o jomswikingach czytam...

Kiedyś odsłuchałem i mi się podobało... leży w Tidal w albumy...

To dziś warto przypomnieć...🙂

Atomic Rooster
Death walks Behid You
1970

Się słucha...👂👂👂

[wiki]

Okładka w powiększeniu...

[wiki]

I coś o zespole:
Atomic Rooster – brytyjski zespół rockowy, działający w latach 1969–1983. Liderem zespołu był Vincent Crane.

Do największych przebojów grupy należą ,,Tomorrow Night" i ,,The Devil's Answer"[1].

Historia grupy
Idea zespołu powstała wśród muzyków akompaniujących Arthurowi Brownowi. Organista Vincent Crane i perkusista Carl Palmer postanowili wspólnie założyć nowy zespół. Trio powstało w czerwcu 1969 pod nazwą Atomic Rooster w składzie: Vincent Crane (instrumenty klawiszowe, głównie organy, Nick Graham (gitara basowa, gitara, flet, śpiew), Carl Palmer (perkusja)[1]. W tym składzie zespół nagrał album, zatytułowany po prostu Atomic Roooster, wydany w 1970[1].
Jeszcze w listopadzie 1969 Graham odszedł z zespołu i przeszedł do grupy Skin Alley, a jego miejsca zajął gitarzysta i wokalista John Du Cann[1]. W czerwcu 1970 z Atomic Rooster odszedł Carl Palmer, który wraz z klawiszowcem Keithem Emersonem i wokalistą, gitarzystą i gitarzystą basowym Gregiem Lake'em współzałożył wirtuozowskie trio – Emerson, Lake and Palmer[1]. W grupie jego miejsce zajął Rick Parnell, syn lidera orkiestr Jacka Parnella, jednak w dwa miesiące później na jego miejsce wszedł Paul Hammond[1]

Ten skład nagrał album Death Walks Behind You (1970), który – docierając do 12. miejsca na liście najpopularniejszych albumów – został największym sukcesem grupy.

[wiki]

Ufo
Ufo1
1970

...

[wiki]

King Crimson
.........
Akurat padło na tę płytę...

Starless and Bible Black – szósty album studyjny angielskiego zespołu rocka progresywnego King Crimson, wydany w marcu 1974 roku[2]przez Island Records w Wielkiej Brytanii i przez Atlantic Records w Stanach Zjednoczonych. Przenosi większość tego samego składu, który pojawił się na poprzednim albumie, Larks' Tongues in Aspic, a tylko perkusista Jamie Muir nie powrócił, i jest ostatnim albumem zespołu ze skrzypkiem Davidem Crossem. Aby wierniej uchwycić żywą energię zespołu, znaczna część materiału na tej płycie została nagrana na koncercie i zmontowana wraz z nagraniami studyjnymi. Album zawiera wiele w pełni improwizowanych utworów, obok "Fracture", jednego z najtrudniejszych utworów King Crimson do wykonania.

[kefas]

Indo-prog/Raga -rock to chyba jeszcze tu nie prezentowałem? No to przyszedł i na takie cudo czas, The Ceyleib People to amerykański zespół który w 1967 roku nagrał płytę Tanyet. Sporo na niej narkotycznych dźwięków z sitarem w roli głównej i bluesującą gitarą, takich muzycznych pejzaży słucha się nie z zamkniętymi oczami choć muzyka by do tego nakłaniała a raczej w pomieszczeniu z odpowiednim klimatem które to wnętrze dopełniałoby widokiem to co ucho usłyszy lub nie i tu na myśl przychodzi mi pokój odsłuchowy jaki kiedyś nasz kolega forumowy  nosferartur życzliwy był nam pokazać a który zrobił na mnie wielkie wrażenie. Tyle, że nie każdy podobny pokój posiada a sama muzyka jest naprawdę dla wytrawnych słuchaczy.

[kefas]

Jeszcze jeden amerykański zespół tym razem z jakże odmienną muzyką. Początkowo jako The Rare Ones ale już wydając płytę Hard Rock/Everlasting Life w 1971 roku jako Earthen Vessel. Na płycie posłuchać można typowego blues rocka z elementami psycho dobrze zagranego taki, jaki czasem chciałoby się posłuchać bez wodotrysków a z dobrze osadzoną muzyką i dobrze się tego słuchało w tle robiąc inne mniej lub bardziej ciekawe czynności jak na przykład sprzątanie pokoju i odkurzanie sprzętu bo na zdjęciu z płytą Uriah Heep trochę kurzu było widać.

[kefas]

Ok. to było z rana a teraz słucham już siedząc wygodnie w fotelu i trafił się francuski zespół Wlud a właściwie powinienem napisać WLUD ponieważ nazwa zespołu to pierwsze litery nazwisk członków grupy. Muzycy nagrali dwa albumy, ja prezentuję ten drugi z 1979 roku Secend choć właściwie pierwszy nagrali też w tym samym roku. Na tym konkretnym posłuchamy prog-rocka z jazzem ale pamiętajmy, że zbliżamy się do lat osiemdziesiątych i mam wrażenie iż grupa skłaniała się już ku trochę innemu neoprogresywnemu muzykowaniu a przynajmniej ja to tak odbieram. Po tej płycie zespół już nic nie nagrał. A cha jeszcze info dla tych którzy nie trawią francuskiego w muzyce, niemal cały album jest instrumentalny a grubo po połowie dopiero wchodzi wokal.

[kefas]

Ok. To na sam koniec dnia chciałbym was zostawić w co najmniej takim stanie w jakim ja się znajduję a jest to coś niesamowitego. Fraction to amerykański zespół a ich płyta Moon Blood z roku 1971  wyceniona na Discogs to 5579,99 Muzycznie to coś jak The Doors. Niesamowity wokal, niesamowita muzyka która wyżyma człowieka i rzuci nim o bruk. Ech... szkoda gadać tego trzeba posłuchać, i niech mną rzuca. A okładka taka zwykła nieszczególna.

[wiki]

Ok. To na sam koniec dnia chciałbym was zostawić w co najmniej takim stanie w jakim ja się znajduję a jest to coś niesamowitego. Fraction to amerykański zespół a ich płyta Moon Blood z roku 1971  wyceniona na Discogs to 5579,99 Muzycznie to coś jak The Doors. Niesamowity wokal, niesamowita muzyka która wyżyma człowieka i rzuci nim o bruk. Ech... szkoda gadać tego trzeba posłuchać, i niech mną rzuca. A okładka taka zwykła nieszczególna.

No to jedziemy wieczorową porą...🌑🌒🌓🌕🌖🌗🌘🌑

[kefas]

W 1978 roku hiszpański zespół Gotic wydał swoją pierwszą płytę Escenes. Początkowo muzycy zafascynowani byli E.L &P następnie ich zainteresowanie poszło w kierunku Genesis i Yes, ostatecznie będąc pod tymi wpływami  nagrali prezentowaną tutaj płytę o brzmieniu bardziej sympho niż prog-rock, cała jest instrumentalna ze sporą ilością fletu i ogólnie mówiąc klawiszy. Ja miałem wrażenie (chyba przez ten flet) że słucham ścieżki dźwiękowej do jakiejś bajkowej opowieści, zresztą okładka też tak może się kojarzyć. Tak czy siak lub jak kto woli bądź co bądź  a na pewno nie w każdym bądź razie miło mi się słuchało tych opowieści.

[kefas]

Niektórzy mówią o nich brytyjski Grateful Dead tymczasem to Mighty Baby i ich płyta z 1969 roku o tytule jak nazwa zespołu. Mówiono też, że to hippisowski zespół grający prog-rock z elementami bluesa i folku ale co by o nich nie mówić to grali bardzo dobrze, to zespół jeden z tych który trzeba słuchać a nie koniecznie mówić czy pisać.

[kefas]

Robert Wyatt oprócz działalności w różnych zespołach jak The Wilde Flowers, Matching Mole, czy wreszcie Soft Machine z którym najbardziej chyba jest kojarzony miał też pokaźną karierę solową. Wiele przy tym miał szczęścia bo ta solowa kariera mogła się skończyć na jednym albumie tak jak i jego życie. 1 czerwca  1973 roku wypadł przez okno i uszkodził sobie kręgosłup, w listopadzie Pink Floyd zorganizowali specjalny koncert z którego przeznaczyli  10000 funtów na pomoc koledze. Między innymi ta kwota umożliwiła mu sfinalizowanie drugiego albumu w 1974 roku Rock Bootom Sama płyta jest spokojna ale nie można powiedzieć, że niewyrazista i słucha się jej z wielką przyjemnością bo jest i przystępna jak myślę dla wielu odbiorców ale i bardzo ambitna. Polecam. Prezentuję dwie różne okładki jakby ktoś po nich chciał ją znaleźć by posłuchać.

[kefas]

Coś mnie na psycho wzięło. Phluph to amerykański zespół który wydał tylko jedną płytę w 1968 roku...i czy to nie jest znany temat, z tylko jedną płytą? Zespół należał do tak zwanej sceny ,,Bosstown Sound'' której celem było promowanie psychodelicznych zespołów jednak na zachodnim wybrzeżu nie było to pożądane do tego wojna w Wietnamie i podsycanie atmosfery z tym związane towarzyszyło takim zespołom w ten sposób wypłynięcie na szerokie wody muzycznego biznesu było utrudnione a czasem niemożliwe dla wielu grup tego okresu, więc podobnie jak Phluph  wiele zespołów kończyło swoją karierę z jedną płytą. A płyta jak często w takich przypadka (jedynej płyty) świetna. Polecam.

[kefas]

Włoski rock progresywny jest jednym z moich ulubionych gatunków muzycznych i dlatego ocenianie jego przychodzi mi z obiektywną trudnością. Nuova Idea jest jednym z tych zespołów które prezentują ten rodzaj muzyki i na pewno nie jest to Biglieto..., Premiata.. czy Museo... ale przynajmniej dla mnie grają bardzo dobrze, oczywiście wszystko zależy od nastroju w jakim się jest przy słuchaniu a czasem to muzyka właśnie może wprowadzić w taki czy inny nastrój, to ciekawe czy kogoś w jakiś ta płyta Mr. E. Jones z1972 roku potrafi wprowadzić. Ja bardzo polecam.

[kefas]

18 sierpnia 1980 roku światło dzienne ujrzała dziesiąta płyta zespołu Yes. Tytuł tej płyty to Drama powstała ona po odejściu z grupy J. Andersona i R. Wakemana jednak pozostali trzej muzycy znaleźli dwóch na zastępstwo i głównie za sprawą Chris'a Squir'a tworzyli płytę którego pierwszy utwór strony ,,B'' a ściślej mówiąc fragment posłużył do zapowiedzi premiery Listy Przebojów Programu Trzeciego która to lista powstała 24 kwietnia 1982 roku a w pierwszym notowaniu pierwsze miejsce zajął utwór... no właśnie J. Andersona i Vangelisa. Trevor Horn który zastąpił Andersona poradził sobie bardzo dobrze a przynajmniej ja tak uważam. Ten fragment wykorzystany w trójce to podobno ,,potrójne tremolo'' się nazywa ale nie jestem muzykiem więc pewności nie mam, za to jestem na 99% pewien, że udało mi się kupić pierwsze brytyjskie wydanie na winylu tej płyty.

[kefas]

.

[kefas]

Dla mnie wakacje dobiegły końca, przez  prawie dwa tygodnie miałem prawie muzyczny detoks, piszę prawie bo bez muzyki ciężko żyć więc zabrałem ze sobą kilka plikowych płyt do słuchania i jedną z nich dziś przedstawiam. Odyssee to niemiecki zespół określany jako elektronik rock lub symfo-rock. Brzmieniowo blisko im do Camel chyba najbardziej a ponadto Yes i Genesis ich jedyna płyta z 1978 roku nazywa się White Swan. Przypadek sprawił, że pojechała zemną na wakacje i bardzo jestem z tego zadowolony to bardzo przyjemne lekko jazzujące granie z niewielką ilością wokalu w sam raz na takie upały. Polecam mimo iż okładka taka zwykła nie oddaje tego co w środku.

[kefas]

Tą płytą złamię swoje zasady prezentacji które sam sobie narzuciłem albowiem miałem prezentować muzykę lat 60'-70' a tu płyta z roku 1988 Ra zespołu rodem z Niemiec Eloy. Jeśli ktoś nie zna tej grupy to może słyszał Felicjana Andrzejczaka z Budką Suflera i jego przebój Noc Komety, to jest ich polska wersja utworu tytułowego z płyty Time to Turn. Mogłem zaprezentować ich wcześniejsze (zespół zaczął w 1971r) o wiele lepsze ale to jest pierwsza którą po powrocie do domu położyłem na talerzu gramofonu. Ra była zjechana przez krytyków jak bura suka, mnie przeniosła w lata 80' mojej młodości bo taki klimat na niej jest choć jak sam już pisałem również się zgodzę tym, że to nie jest ich dobra płyta na te lepsze jeszcze kiedyś przyjdzie czas ale może ktoś ma inną wrażliwość lub jej treść przywoła jakieś miłe wspomnienia.

[kefas]

...jeszcze okładka płyty winylowej