Różne wydania tej samej płyty - porównanie brzmienia

[elem]

Tak mnie naszło że trzeba Davisa posłuchać. Paczem co mam i nic nie mam
Zaglądam w neta i okazuje się że naszło mnie na płytę "Ascenseur Pour L'Échafaud".
A tej płyty są dwa współczesne wydania.
Takie:
I takie:

I które kupić?

Vasa, kupiłes już?  :)  Bo mam faworyta

[tomasz_pianista]

Odkopię wątek:)

Ostatnio kupuje sporo płyt jazzowych, których okładki wyglądają jak piraty. Przykłady:

https://www.discogs.com/Charlie-Mingus-Ah-Um/release/2658390
https://www.discogs.com/Charles-Mingus-Mingus-Dynasty/release/1587886
https://www.discogs.com/The-Modern-Jazz-Quartet-Modern-Jazz-Quartet/release/1443216
https://www.discogs.com/Roland-Kirk-The-Inflated-Tear/release/2177353

Są to świetnie brzmiące płyty, jeżeli tylko przełkniemy paskudne okładki, to za 20-30zł można mieć płytę która brzmi znacznie lepiej niż wznowienia. Ten dwupłytowy Modern Jazz Quartet zawiera dwa pełne albumy. Porównanie mam do japońskiego tłoczenia - https://www.discogs.com/The-Modern-Jazz-Quartet-Django/release/2964936 - i nie wypada źle. Mingus z tych wydań rozwala na łopatki:)

Teraz czekam na dwupłytowy album Erica Dolphy, tłoczenie 1972 - https://www.discogs.com/Eric-Dolphy-Eric-Dolphy/release/5055333 - są to dwie płyty "Outward Bounds" i "Out there". Kupiona za mniej niż 30zł w stanie EX. Podobne wydania z epoki tych płyt kosztowałoby pewnie bliżej 150-200zł. Dźwiękowo do reedycji robionych z MP3 w ogóle nie ma porównania.

Także polecam, w erze astronomicznych cen jazzu na wydaniach z epoki to bardzo fajna alternatywa.

[Pboczek]

Verve records być może w odpowiedzi na serię Blue Note - Tone Poet, rozpoczął czas jakiś temu swoją własną audiofilską linię wznowień Acoustic Sounds. A że w zbiorach Verw znajduje się trochę dobrej muzyki, postanowiłem spróbować jak ma się to, do tego co znam z Blue Note, a miałem także ogromną ochotę na porównanie wydań płyt Niny Simone. W konkury stanęły wydania biedronkowe, które wielokrotnie cieszyły moje uszy i nowe Verve.

https://www.prnewswire.com/news-releases/verve-label-groupume-announces-audiophile-vinyl-reissue-series-acoustic-sounds-to-offer-definitive-audiophile-grade-versions-of-classic-jazz-records-301074929.html

Strona graficzna nowego, jest wysoko ponad ale to jest raczej oczywiste. Album ma otwieraną, pięknie wydaną, okraszoną zdjęciami, grubą okładkę.

Muzyka w tym zestawieniu też nie pozostawia złudzeń. Marketowe wydanie jest niestety pozbawione dźwięku. Muzyka przygaszona, rozmyta na skrajach, pozbawiona blasku wybrzmień, przestrzeni. Nawet nie wiedziałem że tyle może mu brakować. Wydanie Verw brzmi bajecznie i najkrócej napisać, że dzieli je rów mariański.

[traumeel]

Jeśli jakość poligrafii widoczna na zdjęciu odzwierciedla różnice w brzmieniu, to rzeczywiście przepaść.

[miniabyr]

I wlaśnie za takie wydanie warto zapłacić więcej ! Przy czym trzeba pamiętać, że finalny efekt to suma wszystkich zabiegów produkcji takiej płyty . Taśma matka -staranny transfer do celów masteringu -mastering -staranny proces tłoczenia płyty i jakość samego plastiku . Ot cała tajemnica .
Gdzie kupiłeś Ninkę ?

[Pboczek]

U Tomka.

[Piterski]

Elem, to proszę dla mnie zamówić tę płytę.

[Pboczek]

Elem ma dwie Ninki z tej serii, obie z 1965 r. Druga to Pastel Blues, tą zostawiam na święta, będzie uroczysty koncert 😀. Obie są muzycznie fenomenalne!

[Bedford]

Te płyty wydał praktycznie Chad Kassem właściciel Acoustic Sounds , tylko tym razem nie pod swoim lebelem - Analogue Productions jak zwykle , ale i tak nadzorował cały proces produkcji od początku do końca. Płyty zostały też wytłoczone w jego Quality Record Pressings.
Płyty wydawane przez Chada nie mają sobie równych jeśli chodzi nie tylko o jakość dźwięku ale i okładek [niezwykła dbałość o szczegóły i zgodność z oryginałem].
Szczególnie sensacyjną jakością charakteryzowało się to wydanie - https://store.acousticsounds.com/d/130941/The_Jimi_Hendrix_Experience-Axis_Bold_As_Love-UHQR_Vinyl_Record     [UHQR].
https://www.youtube.com/watch?v=g82YWAGUbOo&feature=emb_logo

Nakład wyprzedany po oryginalnej cenie 100$ , ale na ebay chodzą już powyżej 500$.
https://www.ebay.pl/itm/Jimi-Hendrix-Axis-Bold-as-Love-UHQR-33rpm-Analogue-Productions-Sealed-LOW-3070/264354269723?hash=item3d8cbe0a1b:g:vs8AAOSwv5pc-71X

[Pboczek]

Dzisiaj - Pastel Blues, Niny, od Verve w ww serii. Nie było zaskoczeniem, że nie ma czego porównywać z wydaniem standardowym.  :)

Porównywałem też remaster japoński Low Bowiego na cd, z japońskim tłoczeniem z epoki, 1977. Co prawda mój odtwarzacz nie jest wysokich lotów, ale kiedyś dotrzymywał kroku gramofonowemu traktowi, teraz grób, mogiła. Warsow, Sound and Vision na AT-OC9/II nie pozostawia jeńców. Cała płyta jest doskonale skrojona przez B. Eno, żaden remaster nigdy jej nie będzie potrzebny.

Gil Evans, zaskoczył mnie tym, że można tak zorkiestrować zaledwie kilku muzyków. Dynamika jest świetna  :D.

[Pboczek]

.

[Pboczek]

Byłbym nie sprawiedliwy, gdybym zostawił bez słowa
- w kontekście powyższego zdjęcia, jedną z płyt.
Nie bez powodu Blue Note wydało Sama Rivers w otoczeniu takich gwiazd. Umie grać i zmienia klimat ich rozmowy. Świetna! 😃